لطفا کمی صبر کنید...
لطفا کمی صبر کنید...

غزل « باده ی جبار » سرودۀ جلال‌الدین بلخی

  • دلم کز بادهٔ جبار شد مست تنم کز صحبت دلدار شد مست
  • نه من تنها در این میخانه مستم از این می همچو من بسیار شد مست
  • از آن می جرعه‌ای دادند به منصور انا الحق می‌زد او بر دار شد مست
  • از آن می جرعه‌ای پاکان چشیدند جنید و شبلی و عطار شد مست
  • تو کز حسن و جمال خویش مستی علی با تیغ ذوالفقار شد مست
  • گلستان هرم را سر کردند چو دیدم سر به سر گلزار شد مست
  • به میخانه گذر کردم چو دیدم خطیب و قاضی و خمار شد مست
  • به روح پاک شمس الدین تبریز که مولا بر سر بازار شد مست
  • تاریخ ارسال:1403/4/12بازدید:8,420
سروده را با نوای مُنشدین زیر بشنوید: