به دنیا دل مبند

به دنیا دل مبند ای دل که دنیا دار فانی است ... برای دل قدم بردار که یک سر مهربانی است ... ز دنیا هیچ انسانی نبرده چیزی را با خود ... که می گوید که این قبر فلانی یا فلانی است ... نکرده هیچ کسی حاصل ز دنیا هر مراد خویش ... به وقت مرگ صد اندوه حصول زندگانی است ... همین که از جهان رفتی همه بیزار می گردد ... نه پرس آشنایی نه فکر همزبانی است ... نه قدرت میشود مانع نه ثروت می کند دافع ... نه خانم در کنار تو نه هم یک یار جانی است ... نه این نام و نشان با توست نه دوران زمان با توست ... نه دختر نی پسر بر تو به فکر پاسبانی است ... خودت دانی و پرسانی لحد آن خانه تاریک ... نه تخت و بالش خواب و نه نور آسمانی است ... عزیزی اندکی با خود بیا و فکر مردن کن ... که رنگ عاشق دنیا به آخر زعفرانی است