ای خالق البرایا

ای خالق البرایا، ای واهب العطایا ... ما را نصیب گردان، فضل و نوال احمد ... بوی قمیص یوسف، درمان چشم یعقوب ... چشمان کور ما را، دارو جمال احمد ... قلبی ضعیف و پرخون، دارم من ای خدایا ... دلهای ریش ما را، دارو زلال احمد ... دردی درون قلبم، چندیست گشته پیدا ... داروی درد قلبم، باشد وصال احمد ... نی خورد و خواب دارم، نی راحت و قرارم ... نی سال و ماه دارم، جز ماه و سال احمد ... سوز و نوای و سازم، فکر و خیال و وهمم ... هر وقت و لحظه هر دم ، باشد خیال احمد ... از بس خراب و زارم ، پر نقص و پر زوالم ... نقص و زوال ما را جبران کمال احمد ... هستم من عبدالرحمن زار و حزین و نالان ... درمان حزن ما را دارو وصال احمد