اشک مظلوم

از سکوت من و تو خانه به هم می ریزد ... خون دین است ز چنگال ستم می ریزد ... تا که دنیا به تو رو کرد ، ندیدی هرگز ... اشک مظلومی که از شدت غم می ریزد ... تا که نیرنگ بشر دوستی ، از دشمن شد ... شهد می گوید و در جام تو سَم می ریزد ... چه به اویغور و میانمار و چه کشمیر و چچین ؟! ... کفر هر نقشه ی هستی به عدم می ریزد ... آتش معرکه برپاست که هندوی خبیث ... حرمت و آبروی اهل حرم می ریزد ... اختلاف تو مسلمان شده باعث که جهان ... حرمت ذات صمد را به صنم می ریزد ... مکتب خاطره ها سنگر جنگ و خطر است ... خون ما خط کتاب است ، قلم می ریزد