دل غافل بکن توبه

دل غافل بکن توبه، که مرگ اندر کمین داری ... مشو از حال خود غافل، که جای زیر زمین داری ... سوار بر مرکب چوبی، اگر قصر زرین داری ... اگر شاهی اگر درویش، اگر ملک جهان داری ... برند از مسکنت بیرون، رفیقانت کنند زاری ... برند سوی گورستان میان سنگ و احجاری ... چنین از خود شوی بیزار، نمیدانی از این خواری ... که منکر با نکیر آید، جوابش این چنین داری ... سوالی می کنند از تو، به تو گویند چه دین داری ... اگر لطف خدا باشد، زبانت می دهد یاری ... چو مشغولی در این دنیا به سیم و زر به طفل و زن ... نیاید یاد تو هرگز، از این درویش نظر داری ... کجاست آن آدم و حوا کجاست آن یوسف و موسی ... کجا ایوب و زکریا کجا آن نوح طوفانی ... کجاست عیسی ابن مریم که مرده زنده می کرد او ... سلیمان خود کجا رفته، کجاست تخت سلیمانی ... خلیل الله کجا رفته، ذبیح الله کجا رفته ... همه در خواب شدند آخر، به مشت خاک پنهانی