مرده بدم زﻧﺪه ﺷﺪم ﮔﺮﻳﻪ بدم ﺧﻨﺪه ﺷﺪم
... دوﻟﺖ ﻋﺸﻖ آﻣﺪ و ﻣﻦ دوﻟﺖ ﭘﺎﻳﻨﺪه ﺷﺪم
... دﻳﺪﻫٔ ﺳﻴﺮ اﺳﺖ ﻣﺮا ﺟﺎن دﻟﻴﺮ اﺳﺖ ﻣﺮا
... زهرﻫٔ ﺷﻴﺮ اﺳﺖ ﻣﺮا ز ﻫﺮﻫٔ ﺗﺎﺑﻨﺪه ﺷﺪم
... ﮔﻔﺖ ﻛه: «ﺪﻳﻮاﻧﻪ ﻧﻪ ای ﻟﺎﻳﻖ اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻪ اﻳ»
... رﻓﺘﻢ دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪم ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺑﻨﺪﻧﺪه ﺷﺪم
... ﮔﻔﺖ که: «ﺴﺮﻣﺴﺖ ﻧﻪ ای رو ﻛﻪ از اﻳﻦ دﺳﺖ ﻧﻪ اﻳ»
... رﻓﺘﻢ و ﺳﺮﻣﺴﺖ ﺷﺪم وز ﻃﺮب آﻛﻨﺪه ﺷﺪم
... ﮔﻔﺖ که: «ﺘﻮ ﻛﺸﺘﻪ ﻧﻪ ای در ﻃﺮب آﻏﺸﺘﻪ ﻧﻪ اﻳ»
... ﭘﻴﺶ رخ زﻧﺪه ک ﻧﺶ ﻛﺸﺘﻪ و اﻓﻜﻨﺪه ﺷﺪم
... ﮔﻔﺖ که: «ﺘﻮ زﻳﺮﻛﻜﻰ ﻣﺴﺖ ﺧﻴﺎﻟﻰ و ﺷﻜﻴ»
... ﮔﻮل ﺷﺪم ﻫﻮل ﺷﺪم وز ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻛﻨﺪه ﺷﺪم
... ﮔﻔﺖ که: «ﺘﻮ ﺷﻤﻊ ﺷﺪی ﻗﺒﻠﻬٔ اﻳﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻳ»
... ﺟﻤﻊ ﻧﻴﻢ ﺷﻤﻊ ﻧﻴﻢ دود ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﺷﺪم
... ﮔﻔﺖ که: «ﺸﻴﺨﻰ و ﺳﺮی ﭘﻴﺶ رو و راﻫﺒﺮﻳ»
... ﺷﻴﺦ ﻧﻴﻢ ﭘﻴﺶ ﻧﻴﻢ اﻣﺮ ﺗﻮ را ﺑﻨﺪه ﺷﺪم
... ﮔﻔﺖ که: «ﺒﺎ ﺑﺎل و ﭘﺮی ﻣﻦ ﭘﺮ و ﺑﺎﻟﺖ ﻧﺪﻫﻤ»
... در ﻫﻮس ﺑﺎل و ﭘﺮش ﺑﻰ ﭘﺮ و ﭘﺮﻛﻨﺪه ﺷﺪم
... ﮔﻔﺖ ﻣﺮا دوﻟﺖ ﻧﻮ: «ﺮاه ﻣﺮو رﻧﺠﻪ ﻣﺸﻮ
... زاﻧﮏ ﻣﻦ از ﻟﻄﻒ و ﻛﺮم ﺳﻮی ﺗﻮ آﻳﻨﺪه ﺷﺪﻣ»
... ﮔﻔﺖ ﻣﺮا ﻋﺸﻖ کهﻨ: «ﺎز ﺑﺮ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻣﻜﻨ»
... گفتم: «ری ﻧﻜﻨﻢ ﺳﺎﻛﻦ و ﺑﺎﺷﻨﺪه ﺷﺪﻣ»
... ﭼﺸﻤﻬٔ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺗﻮﻳﻰ ﺳﺎﻳﻪ ﮔﻪ ﺑﻴﺪ ﻣﻨﻢ
... ﭼﻮﻧﮏ زدی ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻦ ﭘﺴﺖ و گ دازﻧﺪه ﺷﺪم
... ﺗﺎﺑﺶ ﺟﺎن ﻳﺎﻓﺖ دﻟﻢ وا ﺷﺪ و ﺑﺸﻜﺎﻓﺖ دﻟﻢ
... اﻃﻠﺲ ﻧﻮ ﺑﺎﻓﺖ دﻟﻢ دﺷﻤﻦ اﻳﻦ ژﻧﺪه ﺷﺪم
... ﺻﻮرت ﺟﺎن وﻗﺖ ﺳﺤﺮ ﻟﺎف ﻫﻤﻰ زد ز ﺑﻄﺮ
... ﺑﻨﺪه و ﺧﺮﺑﻨﺪه ب دم ﺷﺎه و ﺧﺪاوﻧﺪه ﺷﺪم
... ش ﻛﺮ ﻛﻨﺪ ﻛﺎﻏﺬ ﺗﻮ از ﺷﻜﺮ ﺑﻰ ﺣﺪ ﺗﻮ
... ﻛﻣﺪ او در ﺑﺮ ﻣﻦ ﺑﺎ وی ﻣﺎﻧﻨﺪه ﺷﺪم
... ﺷﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﺧﺎک د ژم از ﻓﻠﮏ و ﭼﺮخ ﺑﻪ ﺧﻢ
... ﻛﺰ ﻧﻈﺮ و ﮔﺮدش او ﻧﻮر ﭘﺬﻳﺮﻧﺪه ﺷﺪم
... ﺷﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﭼﺮخ ﻓﻠﮏ از ملک و ملک و ﻣﻠﮏ
... ﻛﺰ ﻛﺮم و ﺑﺨﺸﺶ او روﺷﻦ ﺑﺨﺸﻨﺪه ﺷﺪم
... ﺷﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﻋﺎرف ﺣﻖ ﻛﺰ ﻫﻤﻪ ﺑﺮدﻳﻢ ﺳﺒﻖ
... ﺑﺮ زﺑﺮ ﻫﻔﺖ ﻃﺒﻖ اﺧﺘﺮ رﺧﺸﻨﺪه ﺷﺪم
... ز ﻫﺮه ﺑﺪم ﻣﺎه ﺷﺪم ﭼﺮخ دو ﺻﺪ ﺗﺎه ﺷﺪم
... ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻮدم ز ﻛﻨﻮن ﻳﻮﺳﻒ زاﻳﻨﺪه ﺷﺪم
... از ﺗﻮام ای ﺷهره ﻗﻤﺮ در ﻣﻦ و در ﺧﻮد ﺑﻨﮕﺮ
... ﻛﺰ اﺛﺮ ﺧﻨﺪﻫٔ ﺗﻮ ﮔﻠﺸﻦ ﺧﻨﺪﻧﺪه ﺷﺪم
... ﺑﺎش ﭼﻮ ﺷﻄﺮﻧﺞ روان ﺧﺎﻣﺶ و ﺧﻮد ﺟﻤﻠﻪ زﺑﺎن
... ﻛﺰ رخ آن ﺷﺎه ﺟﻬﺎن ﻓﺮخ و ﻓﺮخ ﻧﺪه ﺷﺪم
.jpg)
