رحمان و رحیم الله

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی ... نروم جز به همان ره که توام راه نمایی ... همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم ... همه توحید تو گویم که به توحید سزایی ... تو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمی ... تو برازنده فضلی تو سزاوار ثنایی ... نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی ... نتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایی ... همه عزی و جلالی همه علمی و یقینی ... همه نوری و سروری همه جودی و جزایی ... همه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشی ... همه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزایی ... لب و دندان سنایی همه توحید تو گوید ... مگر از آتش دوزخ بودش روی رهایی