ای صفای سینه ها

ای صفای سینه ها ای کعبه دلها محمّد ... ای رسول مهربانی سیّد بطحا محمّد ... عرشیان در آسمانها نغمه شادی سرایند ... فرشیان هم با دل و جان بر در کوی تو آیند ... آمدی خوش آمدی تو در میان نسل انسان ... تا برون آری بشر را از کران خوار و حیران ... آمدی تو در جهانی دخترک منفور می شد ... دخترک ها زنده با دست پدر در گور می شد ... آمدی نسل بشر را هدیه بنمایی شرافت ... هم حیات تازه بخشی ارجمند و با کرامت ... مژده داد انجیل یوحنّا که نامش احمد آید ... از فراسوی جهان هم آن رسول سرآمد آید ... صد جفاها دیده ای تو، خون دلها خورده ای تو ... داغ مرگ حمزه ها و بار غم ها برده ای تو ... در میان آن رسولان، سیّد والا تویی تو ... مقتدای انبیا در مسجدالاقصی تویی تو ... منهدم شد کاخ کسری با دم الله اکبر ... هم ز تو با یک اشاره واژگون شد کاخ قیصر ... خالد و عثمان و حیدر، وان عمر شیر دلاور ... ثانی اثنین اذهما فی الغار آن صدیق اکبر ... کل اصحاب پیمبر روشنای شمع دینند ... افتخار آسمان و افتخاران زمینند ... شاعران وصف تو گویند ای رسول مهربانی ... مدح تو گوید ضیا با شور و عشق و شادمانی