ای پناه عاصیان

ای پناه عاصیان سویت پناه آورده ام ... کرده ام بی حد و خطا و التجا آورده ام ... بوده ام سرگشته تیه ضلالت سالها ... این زمان پی سوی خورشید هدی آورده ام ... هست ما را در جهان و ای جان جهان ... آن هم از تو چون توان گفتن فدا آورده ام ... تو طبیب عالمی من دردمند و دل فگار ... رو به درگاه به امید دوا آورده ام