ای راهیان منزل پیغام ما رسانید
... در باغ آشنایی ما را گذر ندادند
... ما آمدیم و رفتیم با آه و درد و افسوس
... از آمدن تو را هم شاید خبر ندادند
... راه وفا ندیدیم از دیده کور ماندیم
... چشمان کور ما را نورِ نَظر ندادند
... از بس اسیر ماندم در پیچ و تاب بختم
... ما را بسوی جانان راه سفر ندادند
... در روز خسته و شب از هجر تو پریشان
... غیر از غم تو جانا ما را دگر ندادند
... خواندی و باز ماندی در نیمه راه منزل
... این ناله ها مگر هیچ در دل اثر ندادند
... این ماجرای ما را دیدند و دور رفتند
... از درد قصهٔ ما اشکی بدَر ندادند
... از درد ما چه دانی ای غافل از حکایت
... تا چون تو را ز غم ها خون جگر ندادند
... دل پر ز دود غم ها بر دیده اشک غم بار
... دانی چرا که ما را صبر و هنر ندادند
... با هیچ کس نگفتیم از رنج خود حکایت
... کین شام تار ما را رنگ سَحر ندادند
... طوفان اشک و خون است در قلب و دیده لیکن
... دریای سینه ات را مدّ و جزَر ندادند
... از آب دیدهٔ من شاید شود گلستان
... این باغ آشنایی باران اگر ندادند
... تا قرن ها «رعایت» گرم است این حکایت
... در باغ آشنایی ما را گذر ندادند
.jpg)
.jpg?version=6.4.6 "نغمه محمد (ص) با صدای ناجی سهمویی")