دو روچ زندگانی

نہ إدا بهار جلیت نہ شپانی ماهکانی ... تو مجن دوسال شورا کہ دو روچیں زندگانی ... وتی ناز و کنگلاں بل کہ زمانہ بیوفایں ... نہ کتگ إی بیوفا‌یا کسیاگوں مهربانی ... إی جوانیا تو مفتا چو مکن تباه و برباد ... کہ گوزیت گـروکِ پیما إی بهاره نوجوانی ... تو جهان کار وباراں وتا چو مرو مہ پسین ... کہ اجل چوهار پیما سرکنت پہ بـے گمانی ... نہ گرے چیا تو عبرت دگرانی داستانا ... ادا یک کشا تواراں کہ نہ منت و شت فلانی ... تی غماں کدیگا نندنت پت و مات و چوک‌و وارث ... شموشنت ترا دوروچا تی عزیز و یار جانی ... سر و جسم‌و هڈّ ریزنت پداخاک بیں رویں ما ... همی گپ و شعر ماننت چہ محمدا نشانی