غربت

غریبی غربت شام و  یمن نیست ... غریبی دوری از شهر و وطن نیست ... غریبی کنج لحد و زیر خاک است ... که آنجا جز من و اعمال من نیست ... ز ثروت سرکش و مغرور و مستیم ... دل خود را به دنیا سخت بستیم ... به ظاهر اسم ما باشد مسلمان ... ولی پول و درم را می پرستیم ... خدا را وقت سختی می شناسیم ... به هنگامی که در ترس و هراسیم ... چو سختی و مصیبت بر طرف شد ... خدا را غافلیم و ناسپاسیم ... اجل نزدیک گشت و راه‌مان دور ... اجل را نیست مانع ثروت و زور ... تو خود را از  درون پاکیزه گردان ... که خواهد رفت زودی بوی کافور ... دم آخر که وقت رفتن ماست ... جدایی از زن و فرزند و دنیاست ... زمانه قربت است و ترس و وحشت ... زمان خواب روی شانه راست ... به زیر خاک و گل یا رب چه سازم ... به سوی توست این دست نیازم ... به رحم و عفو خود بر من نظر کن ... که ناچیز است رکعات نمازم