بامن سخن گو ای خدا

با من سخن گو ای خدا ... با من که تنها شد دلم ... با من که محتاج توأم ... با من که از آب و گلم ... تو بی نیاز من ولی ... من پیش زانو زنم ... از شوق وصلت ای خدا ... هر نیمه شب با تو منم ... تو را ندیده ام ولی ... مدح تو را شنیده ام ... اندر زمین و کهکشان ... صنع تو را من دیده ام ... مرا ببر تا آسمان ... ببر تا اوج بی کران ... برای دیدار رخت ... می گذرم حتی ز جان ... او خلق کرد آدم و سپس ... زوجش همان حوا نهاد ... از وسوسه دین لعین ... روی زمینش جا نهاد