نوای رحمت

احمد به نوای رحمت آمد ... آشفته ز بهر امت آمد ... او باعث رحمت جهان شد ... او مظهر پاکی روان شد ... او رنگ صفا به این جهان داد ... او درس وفا به ما نشان داد ... او شمع شب سیاه ما بود ... در ظلمت تیر ماه ما بود ... هر منبع روشنی عالم ... آکنده شده ز نور خاتم ... آمد به سرای رنج و ماتم ... از بهر دوای درد عالم