امید نجات

الهی دلم گشته محزون و پر درد ... ز دنیای فانی شدم دیگه دلسرد ... ز هر سو به دل آتش غم فزونه ... ز رنج های عالم چه دل ها که خونه ... شده تنگ و تاریک به دنیا حیاتم ... تو هستی تو تنها امید نجاتم ... به بالین شب ها چقد گریه کردم ... ندونستمو جز به تو تکیه کردم ... به آغوش خلوت نشستم خدایا ... ز غم های دنیا شکستم خدایا ... ز حال دلم تو، تو تنها خبیری ... که غرق گشته ام من به رنج کثیری ... ندارم جز آغوش تو من پناهی ... اگرچه گناه کرده ام یا الهی ... ز رحمت دلم را نوازش بکن تو ... رها و تهی پس ز لرزش بکن تو ... فاروق دعایش به عالم همینه ... الهی به هرجا که انسان حزینه ... چنان خوش بگردان دل بی نوایش ... که رقصان ز شوقش کند دست و پایش