پدر

از ملائک بودی و جنس بشر ... آسمانی بر زمین بودی پدر ... رفتی و در حسرت دیدار تو ... شام هجرانم نمی آید به سر ... كاش باز آیی برای مدتی ... چند روزی ساعتی یا یک نظر ... تا ببینی حال و روز زار ما ... حال اهل خانه و حال عمر ... تا ببینی حس گرم زندگی ... گشته معكوس و شده زیر و زبر ... حسرت یك بوسه بر دستان تو ... خون شده بر دیدگان و بر جگر ... کاروان عمر رفت و بی تو شد ... چشم های نمناک و تر ... حال مهمان خداوندت شدی ... آن که میخواندیش هر شب تا سحر ... دست هایت سوی او میشد دراز ... از عذاب و خشم می کردی حظر ... عاقبت آخر شد ایام فراق ... سوی آغوشش گشودی بال و پر ... درب های رحمتش سویت گشود ... چون که بر خلقش گاه در ... جمعه بود و جمع در رشک و شگفت ... زین عروج مطمئن و بی خطر ... از جهان فانی و دار العبور ... تا سرای خلد و دار المستقر ... بذرهایی که بنشاندی به خاک ... روز محشر سایه خواهد شد به سر ... حمد حق گو در همه حال ای عمر ... بر قضای کردگار و بر قدر ... غصه هایت را فقط با او بگو ... کز غم و اندوه دل دارد خبر