از من چرا رنجیده ای

ای ماه عالم سوز من از من چرا رنجیده ای ... ای شمع شب افروز من از من چرا رنجیده ای ... یک شب تورا مهمان کنم تا جان دل قر بان کنم ... جای تورا درچشمان کنم از من چرا رنجیده ای ... گر من بمیرم در غمت خونم فتد در گردنت ... فردا بگیرم دامنت از من چرا رنجید ه ای ... ای سر و خوش بالای من ای دلبر رعنا من ... لاله لبت حلوای من از من چرا رنجید ه ای ... من عاشق زار توام از جان وفادار تو ام ... تا زنده ام یار توام از من چرا رنجید ه ای ... بنگر زعشقت چون شدم سر گشته و مجنون شدم ... چون لاله دل پر خون شدم از من چرا رنجید ه ای ... من عاشق دیوا نه ام اندر جهان افسانه ام ... تو شمع و من پروانه ام از من چرا رنجید ه ای