آیه ی امید

الیس الله بکاف گفته ام من ... چنین آرام و راحت خفته ام من ... همین آیت مرا کافی ست یا رب ... به درد قلب من شافی ست یا رب ... دلم گرفت ازین دنیا ... ازین همه ظلمت ها ... نباشم من دگر نومید از این پس ... ندارم بستگی با ناکس و کس ... بهر جور افتخاری آفرینم ... به وجدانم شعاری آفرینم ... جدا شد هر کس از ذکر الهی ... شود کارش تباهی در تباهی ... الهی راه اصلی را نشان ده ... نصیبم هر چه خواهد شد همان ده ... مرا نومید از خود هم مگردان ... بتابان بر دلم نور فروزان