سودای نبی

غم را ز دلها می بَرَد روی دل آرایِ نبی ... خوشحال آنکو بر سرش افتاده سودای نبی ... ابروی او محرابِ دل، چشمانِ او نقّاشِ جان ... بی نرخ کرده مُشک را زلف سمنسای نبی ... غِلمان همه بسته کمر در آرزوی خدمتش ... حوران تمامی منتظر بهرِ تماشای نبی ... زینت دهد فردوس را بر وی چو بگذارد قَدَم ... گلهای جنّت منفعل از رشک سیمای نبی ... ای کاش می بودی مرا صد جان که از اخلاص دل ... می کردم این جمله فدا با قد و بالایِ نبی ... یارب دلم را از کَرَم گنجینۀ عشقش نما ... تا جامیِ مسکین شود مفتون و شیدای ِ نبی